Trzy dekady twórczości w jednej książce. Aleksandra Herisz pokazała bytomski dorobek

W jednej monografii zamknęły się lata pracy, spotkań i projektów, które przez trzy dekady splatały się z Bytomiem. W Galerii pod Sztrychem w MDK nr 1 Aleksandra Herisz zaprezentowała książkę „Moja bytomska 30-tka” – zapis drogi artystki, ale też kawałek historii miejskiej kultury. To opowieść o witrażu, tkaninie i wiklinie, a zarazem o pracy z młodzieżą i o inicjatywach, które zostawały w mieście na dłużej niż jeden sezon wystawienniczy.

• Książka porządkuje trzy dekady pracy, które mocno wrosły w Bytom
• Młodzież, galeria i biennale stworzyły drugi plan tej historii
• Batik, papier i wiklina pokazują skalę jej artystycznego języka

Książka porządkuje trzy dekady pracy, które mocno wrosły w Bytom

Monografia powstała w ramach stypendium prezydenta Bytomia przyznanego na twórczość artystyczną i upowszechnianie kultury. To właśnie w tej publikacji Aleksandra Herisz zebrała najważniejsze przedsięwzięcia oraz realizacje, które powstawały zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Taki wybór nie jest przypadkowy – książka porządkuje dorobek budowany od czasu ukończenia studiów w poznańskiej Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych.

Artystka nie ukrywa, że Bytom był dla niej miejscem intensywnej pracy. W monografii przypomina:

„To tu w Bytomiu zrealizowałam ponad 50 projektów. Ten czas wypełniony był twórczym działaniem i kreatywnością, obfitował w wiele inspirujących spotkań”.

To zdanie dobrze oddaje sens całej publikacji. Nie chodzi wyłącznie o spis wystaw czy formalne zestawienie dokonań, ale o opowieść o konsekwentnie budowanej obecności w mieście, która z czasem stała się częścią jego kulturalnego pejzażu.

Młodzież, galeria i biennale stworzyły drugi plan tej historii

W dorobku Aleksandry Herisz ważne miejsce zajmuje praca z młodymi ludźmi. Od lat jest związana z Wolnym Stowarzyszeniem Zielonych Artystów oraz z Młodzieżowym Domem Kultury nr 1, gdzie wprowadza kolejne roczniki w świat tkaniny i rękodzieła. To właśnie tam spotykają się edukacja artystyczna i praktyka twórcza – bez sztucznego podziału na teorię i działanie.

W monografii przypomniano też projekty, które miały większy zasięg niż pojedyncza pracownia czy galeria. Jednym z nich jest SILEZIANY – Międzynarodowe Biennale Współczesnej Tkaniny Artystycznej Dzieci i Młodzieży, którego początki sięgają 1995 roku. Herisz pełni w nim rolę kuratorki, a więc osoby, która nie tylko czuwa nad programem, lecz także porządkuje i rozwija formułę wydarzenia.

W książce pojawia się również Galeria Pod Sztrychem, współtworzona razem z młodzieżą, oraz inicjatywa powołania Młodzieżowej Nagrody Prezydenta w dziedzinie kultury WENA. To właśnie te elementy pokazują, że jej działalność od dawna wykracza poza własną pracownię. Zamiast pojedynczych gestów pojawia się tu ciągłość – praca z ludźmi, instytucjami i kolejnymi pomysłami, które miały realne znaczenie dla miejscowej sceny artystycznej.

Batik, papier i wiklina pokazują skalę jej artystycznego języka

„Moja bytomska 30-tka” prezentuje także osobisty wymiar twórczości Herisz. W monografii znalazły się informacje o 20 wystawach indywidualnych oraz o udziale w ponad 200 ekspozycjach zbiorowych w kraju i za granicą. Sama liczba robi wrażenie, ale równie ważne jest to, jak szeroko rozpięta jest jej praktyka artystyczna.

Herisz pracuje z witrażem, tkaniną i wikliną, a w książce wyeksponowano również batik oraz papier ręcznie czerpany. To zestaw technik, który wymaga cierpliwości, precyzji i dobrego wyczucia materiału. W efekcie powstaje twórczość rozpoznawalna, a jednocześnie różnorodna – mocno osadzona w rzemiośle, ale otwarta na współczesną formę.

Prezentacja monografii w MDK nr 1 domknęła ważny etap tej historii. Książka nie tylko porządkuje trzy dekady pracy Aleksandry Herisz, lecz także przypomina, jak wiele miejskich inicjatyw rodzi się z konsekwencji jednej osoby i jej długiego związku z miejscem.

na podstawie: Urząd Miejski Bytom.