Taniec, kod i sztuczna inteligencja na scenie Teatru Rozbark w spektaklu Miazga

W niedzielę scena Teatru Rozbark stała się polem eksperymentu, gdzie ruch spotkał się z liniami kodu. W wydarzeniu w Bytomiu autorzy poddali cielesność analizie i optymalizacji, stawiając widzów przed pytaniem: co zostaje z człowieka, gdy nad nim zaczyna panować program. Reżyseria, choreografia i wykonanie w jednym autorskim duecie wyznaczyły nowy kierunek teatralnych dociekań.

• Na scenie Teatru Rozbark ciało przedstawione jako system operacyjny
• Bytom zobaczył autorski duet Bulder i Grabarczyk oraz wsparcie ministerialne

Na scenie Teatru Rozbark ciało przedstawione jako system operacyjny

Spektakl Miazga zarysowuje wizję, w której ciało nie jest już tylko nośnikiem emocji i wspomnień, lecz funkcjonuje jak system operacyjny — monitorowane, analizowane i poddawane optymalizacji. W tej koncepcji ruch i oddech aktorów ustępują miejsca procedurom, a rzeczywisty język programowania staje się narzędziem choreograficznym, decydującym o strukturze i tempie przedstawienia. Zamiast klasycznego dialogu publiczność obserwuje sekwencje, w których komendy, algorytmy i błąd — niekiedy jedyny przejaw autonomii — wyznaczają dynamikę sceny.

Sztuczna inteligencja w spektaklu przejmuje rolę niewidzialnego choreografa, wpływając na decyzje awatarów i ich ruchy. To właśnie napięcie między autorskim zamysłem a automatycznymi reakcjami maszyn tworzy dramatyczne pole — pytanie o granice wolności wobec systemu nie jest tam jedynie teoretyczne, lecz doświadczeniem widowiska.

Bytom zobaczył autorski duet Bulder i Grabarczyk oraz wsparcie ministerialne

Autorski duet Stanisław Bulder i Artur Grabarczyk nie ograniczył się do reżyserii — obaj współtworzyli choreografię i wystąpili na scenie, łącząc praktykę performatywną z technologicznym eksperymentem. Prezentacja projektu w Bytomiu była jednocześnie przykładem instytucjonalnego wsparcia dla nowej formy tańca - projekt został dofinansowany ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach Programu Przestrzenie Sztuki - Taniec, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

W warstwie estetycznej spektakl zderza surową architekturę sceny z precyzją cyfrowych struktur, a w warstwie ideowej prowokuje do rozmowy o tym, co w ciele jest przypadkowe, a co zaprogramowane. Dla Bytomia i widzów Teatru Rozbark był to wieczór pytań — o przyszłość tańca, o miejsce człowieka w systemie i o to, czy błąd może być ostatnim przywilejem wolności.

na podstawie: UM Bytom.