Mitsuki Noda znów najlepsza. W Operze Śląskiej taniec połączył pokolenia

W Bytomiu scena Opery Śląskiej na kilka godzin zmieniła się w miejsce, gdzie nie było podziału na wiek ani doświadczenie. W czwartej odsłonie przeglądu „Horyzonty” spotkali się twórcy dopiero budujący nazwisko i artyści z większym bagażem scenicznym, a ich miniatury oceniano w atmosferze bardziej święta tańca niż zwykłego konkursu. Najmocniej wybrzmiał występ Mitsuki Nody, która ponownie sięgnęła po pierwsze miejsce. Wieczór dopełnił wyraźny ukłon w stronę Conrada Drzewieckiego i pamięci o tych, którzy współtworzyli polską kulturę ruchu.

• Na scenie spotkały się różne pokolenia i różne języki tańca
• Mitsuki Noda utrzymała prowadzenie i znów przekonała jury
• Hołd dla Conrada Drzewieckiego nadał wieczorowi głębszy ton

Na scenie spotkały się różne pokolenia i różne języki tańca

Przegląd „Horyzonty” odbył się z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca i już po raz czwarty przyciągnął do Opery Śląskiej twórców o bardzo różnych artystycznych biografiach. Jedni dopiero wchodzą na scenę, inni mają za sobą więcej pracy niż błysku reflektorów, ale tego wieczoru liczyło się przede wszystkim jedno – własny ruchowy język i odwaga, by go pokazać.

W programie pojawiły się choreografie oparte na różnych technikach tańca. Były miniatury autorskie, były muzyczne dialogi z polskimi i światowymi kompozytorami, a całość miała charakter żywej wymiany doświadczeń. Taki format działa na korzyść widza, bo nie oferuje jednej estetyki, lecz całe spektrum emocji – od skupienia po gwałtowny gest.

Organizatorzy podkreślają, że „Horyzonty” są nie tylko przeglądem tanecznym. To także forma hołdu dla wybitnych artystów, którzy zapisali się w historii polskiej kultury. W praktyce oznacza to wydarzenie, które łączy konkursową stawkę z pamięcią o tradycji. I właśnie to połączenie nadaje mu ciężar większy niż zwykły pokaz.

Mitsuki Noda utrzymała prowadzenie i znów przekonała jury

Najwyżej oceniona została Mitsuki Noda. Jej miniatura „Cienie we mnie”, przygotowana do Nokturnu nr 8 D-dur Fryderyka Chopina, ponownie zrobiła największe wrażenie na jurorach. To ważny sygnał, bo laureatka zdobyła pierwsze miejsce również w poprzedniej edycji przeglądu. Powtórzenie sukcesu wcale nie jest tu oczywistością – raczej dowodem konsekwencji i scenicznej precyzji.

Na kolejnych miejscach znaleźli się:

• Alberto Pecetto – „Cień złamanego pąka”
• Giulia Roberto – „Trust Fall”

Wyróżnienia otrzymali:

• Julia Kulawik
• Anna Kmiecik-Sokalla
• Maja Liszczyk
• Wiktor Perdek

Taki układ wyników pokazuje, że konkurs nie zamknął się w jednym stylu ani jednej estetyce. Nagrodzone prace różniły się nastrojem i muzycznym tłem, ale łączyła je wyraźna potrzeba opowiedzenia czegoś własnym ruchem. Dla młodych tancerzy to nie tylko statuetka czy miejsce w protokole. To także punkt odniesienia na dalszej drodze, szczególnie gdy sceną jest miejsce tak wyraziste jak Opera Śląska.

Hołd dla Conrada Drzewieckiego nadał wieczorowi głębszy ton

Finał przeglądu miał jeszcze jeden ważny wymiar. Tego samego wieczoru przypomniano postać Conrada Drzewieckiego, a wybór nie był przypadkowy – mijała setna rocznica jego urodzin. Zaprezentowano choreografię „Adagio na smyczki i organy” do muzyki Tomaso Albinoniego, przygotowaną przez Mariolę Hendrykowską i Arkadiusza Gumnego.

Ten fragment programu wyraźnie zamykał całość w szerszym kontekście. „Horyzonty” nie są bowiem wyłącznie konkursem dla tych, którzy chcą sprawdzić się na scenie. To również przypomnienie, że taniec rozwija się wtedy, gdy pamięta o własnych korzeniach. W Bytomiu ten wieczór właśnie taki był – nowy, ale mocno osadzony w tradycji.

Przegląd został zrealizowany w ramach projektu dofinansowanego ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z Funduszu Promocji Kultury, w programie „Taniec” prowadzonym przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

na podstawie: UM Bytom.